Beschreibung
Produktdetails
Einband
Taschenbuch
Erscheinungsdatum
01.06.2023
Verlag
Ithaki YayinlariSeitenzahl
80
Maße (L/B/H)
19/12,7/0,8 cm
Gewicht
84 g
Sprache
Türkisch
EAN
9786052651872
Yasemin, Ali ve Eren; istedikleri gibi bir hayata baslamak umuduyla yeni bir sehre, Berline tutunan üc arkadas. Istanbulu arkalarinda biraksalar da, kendilerini sanki hep ona aitmis gibi hissettikleri sari binanin ücüncü katindaki los evde, Istanbulun yasattiklari da onlarla birlikte. Barbaros Altug, kalemin politik gücünü, dostlugun iyilestirici gücüyle harmanlayarak kuruyor romanini. biz burada iyiyiz, bir kacis Sve elbette siginis hikayesi.
Köprünün girisinde polisin kurdugu barikat dayanamamisti; bazisi ev terlikleriyle sokaga firlayan insanlara yolda yenileri katilmis, uzaktan bakildiginda hepsi tek bir büyük kütle olarak görünen, oysa her biri o ana kadar birbirinin belki farkinda bile olmadan, bambaska hayatlar süren insanlar sabahin karanliginda köprünün üzerinden hep beraber yürüyerek Taksime ulasmaya calisiyorlardi. Deniz gördüklerini anlatirken gözlerimiz yasariyor, bunu caktirmamak icin gözlerimizi kaciriyor, yutkunarak kendimizi tutmaya calisiyorduk. O anlattikca gözlerimiz dolmaya devam etti. Bir süre sonra kimse kendiliginden akan yaslari umursamaz oldu; birbirimizi görmüyor gibi davransak da hepimiz agliyorduk. Yalniz degildik; burada, bu parkta bizi yalnizlastirmaya, itmeye, yok etmeye calisanlara direnirken sesimizi duyan, bizi anlayanlar vardi iste. O zaman bunun yetecegini düsünüyorduk demek.
Köprünün girisinde polisin kurdugu barikat dayanamamisti; bazisi ev terlikleriyle sokaga firlayan insanlara yolda yenileri katilmis, uzaktan bakildiginda hepsi tek bir büyük kütle olarak görünen, oysa her biri o ana kadar birbirinin belki farkinda bile olmadan, bambaska hayatlar süren insanlar sabahin karanliginda köprünün üzerinden hep beraber yürüyerek Taksime ulasmaya calisiyorlardi. Deniz gördüklerini anlatirken gözlerimiz yasariyor, bunu caktirmamak icin gözlerimizi kaciriyor, yutkunarak kendimizi tutmaya calisiyorduk. O anlattikca gözlerimiz dolmaya devam etti. Bir süre sonra kimse kendiliginden akan yaslari umursamaz oldu; birbirimizi görmüyor gibi davransak da hepimiz agliyorduk. Yalniz degildik; burada, bu parkta bizi yalnizlastirmaya, itmeye, yok etmeye calisanlara direnirken sesimizi duyan, bizi anlayanlar vardi iste. O zaman bunun yetecegini düsünüyorduk demek.
Kundinnen und Kunden meinen
Verfassen Sie die erste Bewertung zu diesem Artikel
Helfen Sie anderen Kund*innen durch Ihre Meinung
Kurze Frage zu unserer Seite
Vielen Dank für Ihr Feedback
Wir nutzen Ihr Feedback, um unsere Produktseiten zu verbessern. Bitte haben Sie Verständnis, dass wir Ihnen keine Rückmeldung geben können. Falls Sie Kontakt mit uns aufnehmen möchten, können Sie sich aber gerne an unseren Kund*innenservice wenden.
zum Kundenservice